De groeve van de toekomst, maar niet op deze manier.
Vorig jaar om deze tijd schreef ik in mijn voorwoord o.a. over de situatie rond corona en Anton schreef in het december nummer over de noodzaak van de transitie van een lineaire economie naar een circulaire economie. Maar de wereld, en met name de situatie op het Europese contigent is sinds februari dit jaar enorm veranderd.
De oorlog die sinds die tijd wordt gevoerd in Oekraïne heeft niet alleen de situatie veranderd, maar ook vele zaken doen versnellen. Wij willen en moeten sneller overschakelen naar alternatieve, duurzaam geproduceerde energie, die zoveel mogelijk lokaal wordt opgewekt. We moeten zoveel mogelijk onafhankelijk worden van anderen. Deze ontwikkeling is, helaas door een verschrikkelijke oorlog, versneld in gang gezet door de politiek en het bedrijfsleven.
Daarnaast is door deze oorlog ook, voor een deel, het probleem dat de schaarste in grondstoffen nog eens groter is geworden. Wij merken steeds meer dat de betonindustrie het lastig heeft met het inkopen van voldoende grind en zand. Maar niet alleen de betonindustrie vraagt om secundaire grondstoffen ook andere producenten van bouwstoffen stellen steeds vaker de vraag of wij iets voor hen kunnen betekenen wat de leveranties van secundaire grondstoffen betreft. Denk hierbij aan o.a. de kalkzandsteen- baksteen- en keramische industrie. Ook deze producenten moeten en willen, al dan niet onder druk van gebrek aan primaire grondstoffen, dan wel ten gevolge van maatschappelijke druk, steeds meer secundaire grondstoffen gaan toepassen.
En laten wij hier nu als bedrijf al een aantal jaren geleden onze focus op hebben gericht. Wij zeggen al een aantal jaren dat wij “de groeve van de toekomst” zijn. Een toekomst die nu dus versneld realiteit gaat worden.
Dat daar dan een verschrikkelijke oorlog de aanzet voor moet geven is ontzettend frustrerend en jammer.
Ondanks alles wensen wij u veel leesplezier en mooie en fijne zomer.
Jan Schuttenbeld
Terug naar overzicht
